Weblog
De Weissensee
Verslag van bijna twee weken op de weissensee
Dinsdag 19 januari.
Vroeg op, om 5 uur de trein naar Amsterdam om vervolgens op weg te gaan naar de Weissensee. Ons plan is om tot München te rijden en daar te ovenachten. Dan komen we woensdag vroeg aan en kunnen middags nog even trainen. De reis ging super snel en we zijn toch maar in 1 keer door gereden. We hebben in minder dan 12 uur van Amsterdam naar de Weissensee gereden. 's Avonds spullen uitgepakt en vroeg naar bed.
Woensdag 20 januari.
Vandaag heeft de rest van mijn ploeg een wedstrijd, de Talent Trophy voor rijders jonger dan 23. Zinzi, Ellen en Stephan moeten om 11 starten. De wedstrijd, over 60km voor de dames en 80 voor de heren, werd verreden met een klein peloton. Ellen moest helaas na 30km het peloton laten gaan maar heeft nog hard doorgereden en is uiteindelijk nog in de top 10 gefinisht. Zinzi zat goed voorin het peloton maar heeft na 45km de wedstrijd gestaakt. Het was haar eerste natuurijs wedstrijd.
Stephan was veel in de aanval en werd uiteindelijk 2e maar eerste van de landelijk rijders. Dus een klein feestje in onze ploeg. Jammer dan ik zelf niet kon rijden maar heb mij nuttig gemaakt met de verzorging.
Smiddag nog lekker getraind. Anderhalf uur in blokjes van een kwartier. Voor mijn is dit ook de eerste keer dat ik op de weissensee ben. Moest erg wennen maar na 30 km ging het al een stuk beter. Mijn ijzer nog een beetje verplaatsen, mijn nieuwe schoenen zitten er net op en ze rijden prima!
Donderdag 21 januari.
Vandaag lekker uitgeslapen maar om half 10 stonden Zinzi en ik weer op het ijs voor onze ijstraining. Ellen en Stephan hebben lekker gefietst om hun voeten wat rust te geven na gister.
Ook vandaag weer anderhalf uur geschaatst maar in blokje van 5 min met steigeruns. Het ijs was een stuk slechter dan gister dus even weer wennen. Het had hard gevroren (toen we op het ijs stapte was het -13) daardoor waren de scheuren opengebarsten en waren ze soms 5cm breed. Het ijs was erg bobbelig alles wat er op lag was vast gevroren. Gelukkig ging het zonnetje schijnen en werd het ijs beter. Wat wil je nog meer….
Vrijdag 22 januari.
Morgen de eerste wedstrijd, de Aard Koopmans memoriaal. Vandaag lekker een uurtje gefietst als voorbereiding. Het was niet zo koud meer maar helaas geen zonnetje meer. Schaatsen slijpen, spullen bij elkaar pakken en vroeg naar bed.
Zaterdag 23 januari.
Vandaag eerste wedstrijd, de Aard Koopmans memoriaal. 60km. De start was om 9:00 dus vroeg uit de veren. Na een vroeg ontbijt met zuurkool (restje van gister maar erg lekker, ook s`ochtends) richting ijs. De verzorging was verplaatst naar een stuk verder dan de finish. Eerst daar maar heen en all spullen klaarzetten. In het huisje hebben we alles al aangedaan, buiten -6 dus veel te koud om om te kleden. Vaseline op het gezicht en oren. Rond de start is het erg kou zonder mijn warme jas maar tijdens het rijden rijd je jezelf wel warm.
Ik hoop dat ze niet te hard gaan voor mijn heup. Lange harde stukken zijn echt een probleem. Ik moet veel afwisseling hebben in het rijden. Gelukkig rijden we op het kleine meer en zijn er 6 bochten, drie naar links en 3 naar rechts.
De start was snel en ik was al flink afgekoeld dus voor mij een zware start. Weer even wennen aan het ijs en rijden in een peloton op ijs met scheuren. Niet iedereen rijd er even gemakkelijk overheen dus dubbel opletten. Voor mijn gevoel was het een tamme wedstrijd, er werd wel gedemarreerd maar grote serieuze ontsnappingen waren er niet. Gelukkig voor mij ging het niet zo hard en kon ik met mijn heup lekker meerijden. Voordeel van veel skeeleren, je leert achterop zitten en anticiperen op de ondergrond en dat scheelt enorm op natuurijs. Ik heb geen scheur geraakt en geen misslag gemaakt. Hoe langer het duurde hoe makkelijker ik ging rijden. Mijn heup heeft het heel zwaar gehad maar de rest van mijn lichaam kon het goed aan. Uiteindelijk kon nog een naar voren rijden en meedoen met de finale. Om dat echt hard rijden niet gaat geen super uitslag maar wel uitgereden! Dat na 10km flevonice en 25km loodrecht, dit is supergoed van mijn heup.
Nu een dagje rust en maandag een ploegenachtervolging. Wat dat in gaat houden weet niemand maar is vast leuk.
Zondag 24 januari
Lekker uitgeslapen, goed ontbeten en op fiets. Lekker een rondje op de fiets rond het kleine meer.
Rest van de dag uitgerust van de wedstrijd.
Maandag 25 januari.
Ploegenachtervolging! Elk team bestaat uit drie rijdsters, de tijd van de 2e telt. Het rondje is 640 meter lang, 4km in totaal. De vier tijd snelste strijden om een finale plaats. Wij eindigde op een eervolle (maar laatste) 20ste plek. Zinzi had een kleine blessure aan haar enkel en kon niet super goed afzetten. Ellen miste net de snelheid om hard mee te rijden. Helaas maar het was wel leuk om te doen en te zien.
Smiddag lekker bakkie gedaan en uitgerust.
Dinsdag 26 januari
S`ochtends lekker wat trainen op het ijs. We konden voor het eerst op het grote meer. Het rondje liep niet helemaal door naar achter maar je reed ongeveer 5km op het grote meer. Het ijs was daar niet echt best, veel scheuren en hobbelig ijs. Vandaag was er ook een tour, de tourrijders konden 200km (of 100,150km) rijden. Deze liep al meteen over het grote meer. Het sneeuwde al de hele dag. Er lag nog niet zoveel sneeuw op het ijs maar het was goed uitkijken voor de scheuren. Respect voor de tourrijders die de 200km hebben gereden. Het was met de minuut slechter zicht en ook nog koud.
S`middags een beetje gebuurd bij Jelmer en bakkie gedaan in onze vaste bar. S`avonds lekker uit eten, goede voorbereiding voor morgen, het open NK.
Woensdag 27 januari
Vroege start vandaag, 8:30 klonk ons startschot. Het was minder koud dan gister, maar er stond wel wat meer wind. Gelukkig was het ijs op het grote meer een stuk beter dan gister. Ze zijn de hele nacht bezig geweest met het preperen van het ijs. De hele wedstrijd was een hollen en stilstaan wedstrijd, zwaar maar voor mijn heup een goede uitkomst. Heb ook de hele wedstrijd voorin gereden. Ben zelfs nog met z`n tweeën een km of 5 weggeweest. Met een max. voorsprong van 20 sec. Zelfs toen het peloton over ons heen kwam kon ik goed voorin blijven. Er gebeurden verder niet veel meer dan kleine plaagstootjes. Alles werd dichtgereden en het was al snel duidelijk dat het een eindsprint zou worden. Ik zat lekker voorin maar kon niet mee sprinten met m`n heup. Dit leverde weer 30ste plek op. Zinzi moest opgeven vanwege haar enkel, ellen gaat steeds beter rijden maar moest na drie rondes het peloton verlaten maar heeft het wel uitgereden.
Na de wedstrijd de A`s en veteranen wezen kijken en bakkie gedaan bij Paul.
Donderdag 28 januari
Er kon vandaag nog een criterium gereden, masters, dames en heren. Bij de dames was het een klein peloton en daardoor een flinke afval race. Wij zijn met z`n allen niet gestart, meestal zij dit soort wedstrijden duw en trek werk.
Na het kijken zijn we met het kabelbaantje omhoog geweest en boven lekker geluncht. Vandaag was het een redelijk heldere dag met af en toe een waterig zonnetje.
Terug naar beneden een prachtig uitzicht op het meer. Je kon precies zien waar de banen lopen.
Morgen nog even trainen op ijs, boodschapjes doen, spullen en schaatsen slijpen voor de alternatieve Elfstedentocht.
Vrijdag 29 januari
Vandaag nog even een rondje getraind. Het grote meer was open. Dat betekend een ronde van 25 km, waarvan 19km op het grote meer. Voor het eerst in 7 jaar kan er weer naar het noordelijkste puntje geschaatst worden. Ik had al verhalen gehoord van prachtig zwart ijs zonder scheuren op het achterste deel van het meer. Tijdens mijn trainingsrondje kwam ik er langs. Het ijs was prachtig zwart (echt zwart) maar wel met scheuren. Gister en vandaag werd er met groot materiaal over het ijs gereden (auto`s en veegmachines) en zo zijn er tien tallen scheuren ontstaan.
Vandaag is ook de dag van de snelle tour. Dit betekend veel mensen en auto`s op het ijs. Toen om half 11 aan mijn rondje begon was het ijs al erg slecht aan het worden. Diepe brede scheuren en veel uitgetrapte gaten.
Voor morgen heb ik er wel vertrouwen in dat het ijs er weer tip top bij ligt. Er wordt de hele nacht doorgewerkt om het ijs weer goed te krijgen.
Spulletjes gepakt en na een bordje pasta vroeg naar bed.
Zaterdag 30 januari.
De dag van de alternatieve Elfstedentocht. Voor mij wordt het de eerste keer, heb zelfs nog nooit langer dan 60km in wedstrijd verband gereden. Voor ik naar de weissensee ging nog nooit verder dan 25 km geschaatst in een wedstrijd. Dus we zien wel hoe ver we komen. 125km is mijn doel en als het even kan de 150km. Het dubbele van de 60km die ik tot nu heb gereden moet haalbaar zijn.
2 minuten over 8 klonk het startschot voor de dames. De heren waren om exact 8 uur vetrokken.
De eerste 2 rondes gingen niet zo hard waardoor veel dames het toch een beetje koud kregen. Ik had gelukkig een laagje extra aan en had het dus niet koud. Het is belangrijk om elk rondje je eten aan te pakken anders duurt het weer 25km voor je je eten en drinken kan pakken. Je drinken blijft ongeveer 25km goed voor het bevriest. Het was niet zo heel koud -5 met een licht windje en in de eerste rondes een zonnetje.
Langzaam kwam de wedstrijd op gang en waren er diverse kopgroepjes. Ook ik ben nog even weggeweest. Veel voorin het peloton gereden, hier heb je een goed overzicht over de rijders en het ijs. Toch ben nog op ongeveer 60km hardgevallen. Reed langs een scheur maar deze brak en viel vol op mijn linker (geblesseerde) heup. Het duurde even voor ik weer kon staan en mijn heup weer goed kon belasten. Gelukkig was ik zo weer terug in het peloton. Voor ik het wist waren de eerste 100km voorbij. Dit was eigenlijk heel makkelijk gegaan dus op naar de 150km. Door actief voorin mee te rijden verspilde ik wel wat meer energie maar sloeg de verveling en stijfheid niet zo toe.
Ook bij de doorkomst van 125 ging het nog best goed. Begon al wel stijve benen te krijgen en last van m`n knieën en heup.
Vlak voor de doorkomst van de 150 had ik even een dipje en viel door het peloton naar achteren. Ik had ondertussen geen ploeggenootjes meer in het peloton. Maar voor de 150km doorkomst had ik mijzelf weer herpakt en kwam voor in het peloton door.
Bij deze doorkomst gingen er een hoop dames af. Het vorige rondje was snel gegaan en had zijn tol geëist.
Met het kleine peloton reden we verder. Ik kreeg het zwaar en mijn rug werkte ook niet meer mee. Dit betekende voor mij met mijn handen op mijn knieën rijden om mijn rug te ontlasten. Gelukkig gleed het ijs goed en moeste je vooral opletten voor de scheuren. Als je moe reageer je minder snel en wordt er vaker in een scheur gereden.
Op weg naar de 175 doorkomst twijfelde ik wat ik zou doen, doorrijden of stoppen. Ik dacht wel dat ik de 200km kon uitrijden maar of dat zo verstandig was wist ik niet. Die laatste 25km zou een behoorlijke aanslag zijn op mijn lichaam en met het oog op de zomer zou het verstandiger zijn om te stoppen. Maar eigenlijk wilde ik niet stoppen. Op de stukken op weg naar de doorkomst kreeg ik een hele hoop aanmoedigingen van ploeggenootjes en trainingsmaatjes dat ik zelfs zin kreeg in het laatste rondje. Het was zwaar en met in mijn achterhoofd dan ik niet moest vallen of lossen zodat ik alleen kwam te rijden want ik maakte het veel zwaarder. Verassend genoeg kon vrij makkelijk meekomen. De tempo versnellen waren niet te zwaar en bij iedereen was het beste er wel af.
Na wat schermutselingen ontstond er nog een klein kopgroepje. Ik finisde zelf in het peloton op een 25ste plaats. Het was jammer dat ik met mijn heup niet mee kon sprinten maar was blij dat ik er was. Toen ik over de streep reed zag om mij heen iedereen ter aarde storten. Sterke meiden hingen huilend bij ploegleiders in de armen, andere waren niet instaat om zelf te zitten of te staan en werden van het ijs getild. Dit alles van uitputting zo leeg kunnen ze zich rijden. Ik reed door en remde langzaam af en stond niemand op mij te wachten met een jasje of als ondersteuning. Gelukkig zag Zinzi het ook en kwam op mij afgerend. Ik kon nog net op mijn benen blijven staan maar zo blij dat zij er was. Kreeg haar jas en kon op haar steunen.
Het blijkt dat het elk jaar gebeurd dat de dames zich zo leeg rijden dat ze instorten na de streep. Mijn respect daarvoor. Het is ook ruim drie keer zoveel kilometers als de een na langste afstand. Zou mij dit de volgende keer ook overkomen nu ik weet hoe het is om 200km te rijden en misschien nog meer kan geven in de laatste ronden.
Lekker gedoucht en geprobeerd om met de warme straal mijn ogen te ontdooien die toch een beetje bevroren waren. Aan het eind van de avond zag ik alles weer helder en deden mijn ogen het weer prima, misschien volgende keer toch met een skibril op starten.
Zondag 31 januari
Wekkertje om 5 uur om zo vroeg te vertrekken naar huis. Ik ben wel een beetje bang voor de reis. Kom ik na 3uur in de auto er wel uit tijdens de plaspauze en overleefd mijn pijnlijke rug het nog.
Gelukkig viel het mee. Wetende dat de ergste vermoeidheid morgen en de rest van de week zal komen.
We hadden een voorspoedige thuisreis en gewone leventje kan weer beginnen.
Nog een paar wedstrijden en schaatsseizoen is weer voorbij en gaan we ons concentreren op het skeelerseizoen. Maar die 200km heb ik maar mooi in mijn pocket.
WOW in Hoogeveen
Op een hele warme donderdag 2 juli reden we Hoogeveen weer een WOW. Het was bijna 30 graden en veel te warm voor mij. Tijdens het rijden raak ik altijd al snel oververhit laat staan met deze hitte. Na de eerste 100m ontplofte ik al bijna en dat is niet meer weggeweest. Hierdoor was de wedstrijd wel heel zwaar. Door de warmte waren de benen een en al pap. Ik heb een aantal gaatje dichtgereden en meegesprongen met kopgroepjes maar makkelijk ging het niet. Vier rondes voor het eind nog flink op kop gesleurd om een gat dicht te krijgen naar de koplopers. Toen andere meiden het over moesten nemen gebeurde er niet zo veel meer en heb ik de jump gemaakt. Ik was er net bij toen de kopgroep nog eens extra aanzette. Op hangen en wurgen kon ik er nog net bij blijven. We werden helaas weer bijgehaald en ik was goed kapot en had het zo heet. Meteen werd er weer ontsnapt en ik kon niks anders dan in het peleton blijven. Helaas was dit de beslissende kopgroep. In het peleton proberen te herstellen voor de eindsprint dan maar. Anderhalve ronde voor het einde nam Elma de vries nog een spurt, ik zat in haar wiel en kon mee maar ook deze poging werd weer teruggereden. In de sprint nog 4e met een totale uislag van een 7e plek. Jammer dat er weer geen podium in zat. Kopgroepjes lijken alleen maar te werken als er cado motus en bemog meiden inzitten. Helaas is de rest van het peleton ook niet zo sterk dat we samen kunnen werken om gaten te dichten en komt het vaak op 1 of twee personen neer. Hopelijk zaterdag meer geluk (want daar komt het soms wel op neer) in Staphorst. Ellen was vorige week in zwaagwesteinde ten val gekomen en reed geen fijne wedstrijd en moest het dan ook vroegtijdig staken. Zinzi heeft een hele goede wedstrijd gereden, 20e plek. Ze was nog flink ziek geweest en erg druk met school du het was een hele leuke verassing dat ze weer zo goed reed!
WOW in Utrecht/nieuwegein
Zaterdag 20 juni een nieuwe WOW, mooi parcours met voor de heren nog een zware klim extra. Nadat ik net op tijd was om nog een rondje in te lopen (zie NK biddinghuizen). Vanaf de start werd er snel gereden. Het parcours was smal en snel, 18 rondes met drie keer een tussen sprint voor premies en klassement punten. Voor mijn deze klassement punten belangrijk. Ik sta nu 4e en wil proberen om nog een plek te klimmen in dit klassement. Bij de eerste sprint pakte ik nog punten, bij de 2e en 3e had ik net geen punten. Bijna met alle ontsnappingen meegezeten maar bij beslissende zat ik er niet bij. Ik had veel last van m`n heup en liet het even lopen. Achteraf stom natuurlijk, nog wel geprbeerd om een achtervolging op gang te zetten maar er werd niet echt gereden. In de massa sprint om plek 5 ging het nog bijna fout. Ik zat goed en had ervoor gezorgd dat de sprint vroeg opgang kwam (dat is gunstig voor mij). In laatste bocht reden nog 2 gebubbelde dames (die er allang uitgehaald moesten worden!!!) En die raakte de voorste sprintende dame. Zij ging bijna onderuit en ik kon haar nog net ontwijken maar moest een paar slagen laten lopen. Hierdoor verloor ik mijn topsnelheid en werd net 6e. Ondaks de pijn in mijn heup toch nog een goede uitslag. Volgende week Zwaagwesteinde een HIC over 60 km. De vorige ging niet beste en was erg zwaar voor mijn heup. Hopelijk gaat het nu beter.
NK weg in Biddinghuizen
Vrijdag 19 juni en Zaterdag 20 juni werd het NK weg vereden in Bidding huizen op Flevonice. Het NK was niet echt een groot succes, niet voor mij maar ook niet voor de organisatie. Ik heb zelf weer wat rust en trainingsuren nodig, een periode met wat minder wedstrijden. Gelukkig komt deze eraan en kan de vorm weer terug komen. De Vrijdag verliep redelijk, slechte 200m (dat was te verwachten...), 500m werd verplaatst naar zaterdag wegens te weinig deelnemers voor de series. De afvalkoers ging wel makkelijk maar bij de laatste afvalling koos de binnenbocht waar ik beter de buitenbocht kon nemen. Ik kan altijd lekker krap uit de bocht komen en dan goed doorversnellen. Ik gokte daar ook op waar er was geen ruimte om te kunnen sprinten. Op een enkele cm miste ik net de finale in de afvalkoers maar toch wel een goede 6e plek. Zaterdag heb besloten om geen 500m te rijden, mijn heup was erg stijf en deed zeer. Kon nu wat bijslapen en op m`n gemak naar biddinghuizen. Om 14:15 was onze start voor de punten koers, daarna moesten we nog naar Utrecht omdat daar om 19:15 nog een WOW op het programma stond. Om 13:00 kwam ik aan op biddinghuizen en waren ze net begonnen met de 200m van de kadetten. Dit betekende dat ze minmaal 1,5 uur achter lagen op het programma. Ik had uitgerekend dat we minimaal om 17:00 wegmoesten om optijd in Utrecht aanwezig te zijn. Er werd ook niet echt haast gemaakt met het programma, ze liepen alleen maar verder uit. Stonden de rijders aan de start moest de starter nog naar de start komen (600m verderop!) en ook dit ging op het gemakje. vanaf 16:00 begon ik me toch zorgen te maken, ik wilde graag in Utrcht rijden maar ook op het NK starten. Na driekwartier rondelopen te hebben met wel, niet starten toch maar ff het juryhok binnen gelopen en en gevraagd. Het Antwoord was nee, we houden aan het programma, dat ging dus nog minimaal 20 min duren. terug naar de inschrijving om me dan maar af te melden en te vetrekken naar Utrecht, het was ondertussen kwart voor 5 en waren nog steeds niet gestart. Bij de kleedkamer hoorde we dat we ineens nu moesten rijden, ze hadden het programma toch omgegooid. Snel de skeelers aan en zonder warming-up de baan op. Voor mij is dit niet echt fijn, ik had me er al bij neergelgd om niet te rijden en daardoor was de motievatie een beetje weg. 4 en half wachten op je wedstrijd werkte ook niet echt mee. Ik heb nog wel wat geprobeerd maar mijn benen ontploften en heb me daarna rustig gehouden voor Utrecht. Snel skeelers uit, helf en zo de auto in (het was ondertussen kwart over 5). om half 7 was in Utrecht en kon ik me op maken voor de WOW
Leimuiden
Dinsdag 9 juni was de Oomssport cup in Leimuiden. Deze wedstrijd is ook open voor A B en landelijke dames. Tot nu toe had ik nooit erg goede uitslagen gereden in leimuiden. het rondje ligt me wel maar de drukte tussen de C rijders of master is niks voor mij. Dit jaar bepaalde de dames de wedstrijd. Van start af aan ging het hard. Ik was niet helemaal fit en nog erg moe van de afgelopen wedstrijden. het werd een zware wedstrijd voor mij, kon goed voorin blijven maar helaas niet mee dingen om de prijzen. In Leimuiden is altijd een speciale lijdersprijs voor de dames, een beauty amd van 250 en daar willen de dames best voor rijden. De wedstrijd werd beslist in een eindsprint. Het waren een paar spannende laaste rondes, veel duwen en trekken tussen de dames en de C rijders, C rijders die de bocht uitvlogen en dit alles op hoge snelheid. Ik ging niet helemaal op de juiste plek de laatste bocht in maar werd toch 7e.
Bij de A en B rijden stond ook een mooi deelnemers veld aan de start. een kopgroep besliste de wedstrijden en in het peleton werd gestreden om de overige plaatsen. Jos probeerde de sprint aan te trekken voor Martijn, maar Martijn kwam klem te zitten en zo reden ze allebij, helaas, geen top 10. Peter Groen, eerste jaars junior, maakte zijn debuut bij de grote mannen! Ondaks zijn jonge leeftijd heeft hij tot 5 rondes voor het eind bij het peleton kunnen blijven. Dit is een super goede prestatie voor deze jonge rijder.
NK Julianadorp
Het NK marathon werd dit jaar gereden in Julianadorp, een zwaar en selectief parcours. De 42 km (die achetarf 46 bleek te zijn) was een waar slachtveld.
De eerste paar kilometer kwam de wedstrijd niet op gang maar door mijn ploeggenote ellen werd er halverwege de eerste omloop al hard gereden. Ellen demareerde op zo`n 4 km, nadat zij werd bijgehaald heeft elma (de vries) flink op kop zitten sleuren. Met windkracht 4/5 in de rug worden er hoge snelheden gehaald. Door de harde wind brak het peleton snel in stukken. Vooral met wind mee is er geen mogelijkheid om je te verstoppen, voorop moet er net zo hard worden gewerkt als achter in het peleton. Het was een wedstrijd met veel korte aanvallen en 2 serieuze onsnappingen. De eerste was van elma en jolanda (langeland). Deze meiden bleven lang weg. Het duurde ook enige tijd voordat de achtervolging opgang kwam. Uiteindelijk werd het gat gedicht en na een paar kleine pogingen ging Erna (kijk in de vechte) samen met Mariska (Huisman) op avontuur. Het was al in de laatste 7km en niemand wilden eigelijk nog rijden. Ze konden of mochten niet (ploeggenoten vooruit). Ik heb nog geprobeerd om een achtervolging op touw te zetten maar dat was niet gelukt. Ik wilde me ook niet compleet leeg rijden om vervolgens niet meer te kunnen aansluiten. Daardoor waren de laatste paar kilomters langzaam en vol spanning. Iedereen wilde een zo goed mogelijke uitgangs positie voor sprint. Na een zeer snelle sprint nam Anniek (te haar) beslag op plek drie.
Voor mij zat er niet meer in dan een 6e plek. Ik heb een goede wedstrijd gereden maar was al te moe om nog een explosieve sprint te kunnen rijden. Mijn heup werkt nog steeds niet helemaal mee en heeft het erg zwaar op dit soort lange afstanden. Ik wilde graag een top 5 rijden maar mag met een 6e plek ook erg tevreden zijn.
Ellen en Zinzi hebben helaas de wedstrijd niet uitgereden. Ellen viel al in de 2e ronde bij een erg lastig stukje in het parcours. In het begin leek het allemaal erg mee te vallen maar na een slechte nacht is ze toch maar even naar het ziekenhuis gegaan. Ellen kan voorlopig niet trainen en zit thuis met een gekneusde schouder. Zinzi zat in een 2e groepje en is gestopt om Ellen te helpen na haar val. Ellen sterkte!
Vd Wiel 3 daagse
De 3 daagse van der Wiel wedstrijd heb ik met veel plezier gereden. Met een 4e, 3e en 4e plaats werd ik 3e in het eindklassement.
De eerste wedstrijd vond plaats op de 333m baan in Staphorst. De weersvoorspellingen waren niet al te best. Een dikke regenwolk zou precies bij onze start overtrekken en niet meer stoppen tot laat in de avond. In staphorst aangekomen zag het weer er nog uit, maar precies toen ons startschot klonk begon het te regen en stopte het ook niet meer. Een regen wedstrijd op droog weer wielen dus. Ik wilde graag goed voorin rijden. Hier is de kans op een valpartij minder en zit je als het breekt altijd op de goede plek. Na een paar rondje ontstond er al een kopgroep van 5 dames, brook Lochland, erna kjik en de vechte, Carla Zielman, Yvonne Spigt en ik. Net over de helft van de wedstrijd dubbelde we het peleton en kon de finale beginnen. 5 rond voor het eind sprinten het peleton af en reden wij de finale. In de finla kon ik niet meer volgen en moest genoegen nemen met de 4e plaats. enra moest vlak voor dat we aansloten ons laten gaan en heeft de wedstrijd uitgerden tussen de kopgroep en het peleton. 1e brook, 2e Carla, 3e Yvonne, 4e ikzelf, 5e Erna
De tweede dag was het weer gelukkig een stuk beter, het zonnetje scheen. In heerde werd de wedstrijd vereden op het weg parcours, een rondje van 380 met een bocht naar rechts. Het was een spannende wedstrijd met veel ontsnappingen. Toch werd deze wedstrijd een massasprint. Ik ging op een goede positie de laatste ronde in. En werd 3e. Onderweg had ik niet zo veel punten verzameld en stond dus 5e in het klassement. 1e Brook, 2e Anniek 3e Ikzelf.
Derde dag werd gehouden in Haulerwijk, op deze 400m baan moesten we 70 rondes. Ik stond gelijk met Carla en moest dus punten op haar pakken om 2e te worden in het klassement. Ik reed een goede wedstrijd maar had niet de sprintbenen van de dag ervoor en moest al in de eerste sprint carla voor laten gaan. Uiteiendelijk kon ik nog wel een goed eindsprint rijden maar had net niet genoeg voor de 2e plek. met deze 3e plek ben ik super tervreden.
Eindklassment v/d wiel drie daagse: 1e Brook Lochland, 2e Carla Zielman, 3e ikzelf
| 
